از برلین تا بناب

خاطرات یک پزشک

مرثیه

                                     انا لله و انا الیه راجعون
 
روح بزرگ حضرت آیت الله العظمی شیخ حسینعلی منتظری (ره) به درجه ای از کمال
رسیده بود،که دیگربدنش توان نگهداشتن آنرا نداشت.بدنش دیگر رافع نیازهای نفسش نبود.در مرحله ای که نفس تمام بهرۀ لازم را از بدن برده ، دیگر نیازی به آن ندارد، رهایش می کند ، همچون راکبی که پس از رسیدن به مطلوب ،مرکب خود را
وا می نهد.
آیت الله منتظری به مقامی رسید، که روح بلندش دیگر نیازی به تن خاکیش که او را 87 سال همراهی کرده بود نداشت.وامشب روحش به ملکوت اعلی رفت وبه محبوبش پیوست.خوشا به سعادتش.
ولی خیلی از انسانها ی دردمند امشب یتیم گشتند.در شب یلدا برایتان حکایتی داشتم،ولی غیر از تسلیت به شما و تمام ابنا بشر آزادی خواه چیزی ندارم که بگویم

  
نویسنده : نبضگیر ; ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ آذر ۱۳۸۸
تگ ها :