" قیل و قال مدرسه "

به نام حضرت دوست که هرچه داریم از اوست

 

 

از قیـل وقـال مـدرسه حـالی دلم گرفت      یک چند نیزخدمت  معشـوق و می کنم

کِـی بود درزمـانه وفـــا، جام مــی بیار      تا من حکایت جم  و کــاووسِ کی کنم

از نامه سیــاه نتــرسم کـه روزحــشر       با فیض لطف او صـد ازین نامه طی کنم

کو پیک صبح تا گلـه های شب فـــراق       باآن خجسته طالــع فـرخنده پِی کنم

این جان عاریت که به حافظ سپرد دوست

روزی رخــش ببینــم و تسلیم وی کنم

سلام برعزیزان و همدلان همراهم در محفل خاطره گوئی چهارشنبه شب هایمان.

آپارتمان جدیدی که اخیرا اجاره کرده ام،درست مقابل یه دبستان پسرانه است.پنجرۀ اطاق خوابم مشرف است به حیاط بزرگ مدرسه. با هیاهوی بچه ها از خواب بلند شده از پنجره محو تماشای شیطنت های بچه ها میشم و یاد دوران مدرسه رفتنم  می افتم.و خودمو در وجود این بچه ها می بینم.

با این تفاوت که بچه های امروز مثل زمان ما موی سرشان را با شماره 2 نتراشیده اند،یقه پارچه ای یا پلاستیکی سفید بر یقۀ کت شان ندوخته اند،سر صف ناخن هایشان توسط ناظم( با چوب گیلاس تراشیده شده در دست) ،کنترل نمی شه. و از فلک و تنبیه بدنی هم خبری نیست.

به یاد آقای محمودی معلم کلاس اولم افتادم،که نمیدونم چرا از موهای سیاهی که از سوراخ گوشش بیرون زده بود می ترسیدم. در صورتیکه خدا بیامرز با من مهربون بود و روز اول مدرسه برای اینکه گریه نکنم، یه شاخه گل یاس که ازحیاط مدرسه کنده بود بمن داد،ولی آن موهای گوش چه چیز را در من تداعی می کرد که می ترسیدم، نمیدونم!!!

در کتابهای مدرسه بچه های این نسل از "تصمیم های کبری" نوشتند و گفتند و درس دادند. و در کتابهای یک نسل گذشته از "به علی گفته ننه اش که نرو کنار حوض.." نوشتند و درس دادند.
آخه این کاری نداشت،آخه این حرفی نداشت! یه بار به ما درس ندادند، ،ونگفتند و ننوشتند،که زندگی چه رنگیه؟ عشق چه رنگیه؟شایدم خودشون هم بلد نبودن که یاد بدن!!!!
ودر نسل ما هم داستهای کلیله و دمنه را یاد دادند، که ماهم آن درس ها را فقط در در دنیای حیوانات در ذهن فسیل شده خود به یادگار نگهداشتیم و لی آن حکایتهای سرشار از دانش وحکمت هم ،درسی برای انسان شدن مان نشد که نشد....
عیب کار کجاست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

میگن و روی دیوارهای مدارس می نویسن که : شما کودکان،مردان آینده ساز کشورمان هستید.

من ونسل من وضعیت موجود را ساخته و تحویل شما دادیم.کودکان امروز که شاگردان من و نسل من هستند، آینده را چگونه خواهند ساخت ،الله اعلم !!!

 هرکه را در سر نباشد عشق یار      گو بر او پالان و افساری بیار

 اندرین ویرانه پر وسوسه                دل گرفت از خانقاه و مدرسه

 نه ز خلوت کام جستم نه ز سیر            نه ز مسجد طرف بستم نه ز دیر

 عالمی خواهم از این عالم بدر             تا بکام دل کنم خاکی بسر

                                        (شیخ بهائی)

/ 39 نظر / 18 بازدید
نمایش نظرات قبلی
َAhmad

سلام اصلا از دوران مدرسمون خوشم نمی یاد ما هم نزدیک خونمون یه مدرسه هست هر روز صبح به این فکر می کنم چرا مراسم صبحگاه مدرسه مثل پادگان می مونه

دنیا

سلام عمو جان راستش خیلی وقت بود نیومده بودم وبلاگتون. حقیقتش فکر نمیکردم آپ کرده باشید و نمیدونم چرا این فکر رو میکردم. وقتی واسم کامنت گذاشتید خوشحال شدم که به خیال خودم برگشتید! ولی وقتی اومدم دیدم خیلی وقته آپ میکنید و من بی خبرم. در اسرع وقت همه ی نوشته هاتون مطالعه خواهد شد!

قرتشت

سلام استاد. اگر شما را نسل موسس بدانیم و ما هم نسل مباشر.بر اساس آموزه های جامعه شناسی نسل آینده نسل ویرانگر خواهد بود. و بنظر درست می نماید.

متحیر

سالاملار سایین نبضگیر یئنی بیر شئعیرله یولونوزو گوزله ییرم. حورمتله:متحیر

بناب زاده

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین، المظلوم الشهید سند حقانیت قیام امام شهیدو لب تشنه ما همین طفل 6ماهه اش علی اصغر(ع) که باب الحوائج ماشیعیان است می باشد./.[گل] دکترجان چرا آپ نمی کنید؟

کاوسی

آبروی حسین به کهکشان می ارزد یک موی حسین بر دو جهان می ارزد گفتم که بگو بهشت را قیمت چیست گفتا که حسین بیش از آن می ارزد. محرّم، زیباترین نگارخانه در قلب هستی است که زمین و آسمان و ملک و ملکوت و عرش و فرش را شگفت زده کرده است. نام حسین(علیه السلام) را مشعل راهمان می کنیم تا در بیراهه های پرپیچ و خم گمراهی، گم نشویم. فرا رسیدن تاسوعا و عاشورای حسینی تسلیت باد.

الی

"... و حسين، وارث آدم، كه به بنی‌آدم زيستن داد، و وارث پيامبران بزرگ، كه به انسان، "چگونه بايد زيست" را آموختند، اكنون آماده است تا، در اين روزگار، به فرزندان آدم، "چگونه بايد مرد" را بياموزد!..." عاشورای حسینی بر شما سید بزرگوار تسلیت باد ...